کاربن نوشت

نه عشق نه دوست داشتن نه بغل گرم نه بوسه نه هوای دونفره اینا همش حرفِ همش تظاهره همش شوآف یه سری آدم دل خجسته اس من میگم وقتی از کابوس خونین و مالین بیدار میشی و جرات تکون خوردن نداری الا برداشتنِ گوشیت، یکی باشه بهش زنگ بزنی بدون فکر به اینکه چه ساعتیه و رودربایستی مزاحمت ایجاد کردن و.. فقط برا اینکه بگی میترسم! یکی باشه بگه پاشو لامپُ روشن کن، تموم شد، چیزی نیس.. تنهایی این نیس که عاشق نباشی این نیس که پاییزها یه نفره باشی تنهایی یعنی بعد کابوس دستت بره به گوشی و ببینی چندساعتی که خواب بودی کل دنیا با تو خواب بوده.. و من، از یه کابوس خونین و ما...

تموم شد...... مثل بهار مثل تابستونی که آخراشه مثل دانشگاه مثل کلاس کشدار هشت صبح مثل گریه ی پشت پنجره مثل بارون غریبانه ی آخر تابستون مثل روز تولد مثل خنده های بی وقفه ی توی خیابون مثل رژ بعد از بستنی مثل هدایت مثل جان لنون مثل هرچیزی و هرکسی که تموم شده و میشه . . . ...