کاربن نوشت

دلم گرفته، دلم پره، از همه چیز از همه کس دلم تنگه برای خیلی چیزا خیلی کسا دلم آشوبه، بابت خیلی چیزا خیلی کسا دلم غمباد گرفته بابت باید هایی که نشد و نباید هایی که شد دلم خستس، از ضربه از شکستن از زخم از بلند شدن و سنگ تر شدن دلم کوچیکه، زود سرریز میشه و بنام اشک تمام فیزیک صورتمو بهم میریزه ، بنام انتقام دلم بزرگه، می بخشه، باز هم می خنده دلم قفله یه قفل چهل کلید ولی به کی بگم که... ...

یه روزایی هست دوست داری خودتو تنبیه کنی اونم از نوع بدنیش! خودت منظور خود جسمی ات نیس،، روحت، روانت، وجدانت، انگیزه هات، کارهات و... یه روزایی هم هست انقدر خوبه که میگی کاش میشد خودمو بغل کنم سفت! خودمو ببوسم زیااااد... یه روزای دیگه هم هست که هیچ حسی نسبت بخودت نداری اصلا به خودت محل نمیذاری، یه مرگیت هستا، ولی به روی خودت نمیاری خودتو به نفهمی میزنی.. این روزا خسته ای، خسته از شادی و غمهای زودگذر و فانی زندگی همینه... یه وقتا خیلی خوب، بی اینکه اتفاق خاصی افتاده باشه یه وقتا هم بد و کسل کننده، که ممکنه حاصل از یه اتفاق باشه یا نه بجز اینا، این تنبی...